Hetty goes Global

Sinds een paar maanden woon ik in een ‘kleine’ stad met miljoenen inwoners. De huizen zijn vaak drie of vier verdiepingen hoog, de meeste straten zijn zo smal als steegjes en elke vierkante meter wordt benut door mensen voor van alles en nog wat.

Winkels gebruiken de smalle trottoirs om hun producten te tonen. Restaurants maken er hun eten klaar of zetten er extra tafeltjes en krukjes neer. Straatverkopers op hun fiets of lopend met grote manden hebben alleen het trottoir of een deel van de straat tot hun beschikking om hun producten te verkopen. En tussen alles door is het trottoir de plek om de motor of scooter te parkeren, en dat zijn er nogal wat…

Zelfs het spoor wordt gebruikt door mensen. Meubelzaken aan het spoor maken hun producten op het spoor. Tja, als er geen trein aan komt, kunnen ze die ruimte natuurlijk goed gebruiken.

Sinds kort rijd ik zelf op een kleine motor. Het verkeer leek heel chaotisch toen ik hier een paar maanden geleden aankwam. Ik ben inmiddels een beetje gewend, maar het rijden op een motor vergt veel concentratie. Andere weggebruikers komen van alle kanten en vooral motors sjezen overal tussendoor. Ik heb eigenlijk ogen aan alle kanten nodig, maar gelukkig hebben de meeste weggebruikers wat meer ervaring, alhoewel sommigen hierdoor wat overmoedig worden.

Deze maand heb ik samen met ‘familie’ een paar dagen buiten de stad doorgebracht. We zijn naar kleine dorpjes geweest en hebben veel bijzondere mensen ontmoet, genoten van heerlijk eten en veel mooie landschappen e.d. gezien.

Zo werden we uitgenodigd door een jongen om zijn familie te bezoeken, na een reis van ongeveer twee uur (iets langer dan verwacht) kwamen we bij een meer. Aan de overkant van het meer was zijn dorp en met de boot zijn we verder gereisd. Door zijn familie werden we hartelijk ontvangen en de vrouwen werden aangekleed met de traditionele kleding, met hoofddoek, best warm met ruim 30 graden. Er werd ons een grote maaltijd voorgezet met vreemde dingen, gelukkig hebben onze magen zich redelijk goed gehouden;-). Gedurende de maaltijd kregen we kleine glaasjes met een sterke alcoholische drank en er werd ruim tien keer geproost waarna het glaasje werd leeggedronken, we hebben maar niet helemaal meegedaan…

In een ander dorpje werden we verrast door een dansgroep die speciaal voor ons verschillende dansen van bevolking groepen uitvoerden. Na een overnachting in een mooi houten huis in klamboes, kon ik genieten van een echte berg douche. Op de foto zie je deze douche, links is voor de mannen, rechts is voor de vrouwen en ervoor is blijkbaar voor iedereen.

Al met al was het een bijzondere tijd en het was goed om iets meer van het land te zien. Tegelijk voelde het weer goed om terug te zijn in de grote stad.

Inmiddels ben ik al een aantal weken aan het reizen en zie ik ernaar uit om langer op een plek te blijven en niet meer uit mijn backpack te leven. Ik heb ontzettend veel mensen leren kennen, die hun wijsheid en ervaringen met mij hebben gedeeld. Ook heb ik veel informatie gehoord en mocht ik echt waardevolle lessen leren.

Tegelijkertijd heb ik al iets van Aziё mogen zien en proeven, wat meestal geweldig was. De bekendste vrucht van Aziё, de durian, was tot mijn verbazing best lekker. En het eten van zoveel rijst valt me erg mee, elk land heeft zo z’n eigen specialiteiten hierin, en sommige zijn eerrrggg bijzonder. En verder is het echt genieten van zoveel vers fruit, zoals mango, papaya, ananas en een heel aantal waarvoor geen Nederlandse naam is, daarom maar een paar foto’s.

Tussendoor gaat het reizen meestal goed. Alleen bij een vlucht had ik opeens vier uur vertraging waardoor ik midden in de nacht aankwam en na ruim drie uur mijn bed weer uit mocht…. Ook heeft al dat reizen en eten niet altijd een geweldige invloed op mijn lichaam.

Maar gelukkig is het meestal geweldig om hier te zijn en ik ben dankbaar voor wat ik elke dag weer mag ontvangen!

De laatste weken zijn voorbij gevlogen. De agenda stond vol met allerlei afspraken, variërend van werk tot op bezoek bij mensen tot het voorbereiden van veel dingen en tussendoor het sporten. Ik heb genoten van de meeste dingen en veel rust ervaren in alles, erg bijzonder.

De laatste week was gevuld met een familiefeestje, een etentje met de mensen die dicht om mij heen hebben gestaan in alle voorbereidingen, een bruiloft van twee bijzondere mensen, een laatste optocht in ons mooie stadje en tussendoor het vele inpakken.

Het ‘afscheidsfeest’ op zondag was geweldig. Dankbaarheid overheerst als ik terugdenk aan zoveel mensen die er bij waren, aan iedereen van wie ik afscheid mocht nemen en aan de fijne tijd samen. Ik had me niets beters kunnen voorstellen en ben heel blij met zoveel mensen die dit alles mogelijk hebben gemaakt. Echt geweldig!!

Maandag zal ik dan echt vertrekken, mijn reis naar Azië begint. Het besef is er nog steeds niet, maar er zal vast een moment komen waarop alles gaat landen. Tot die tijd geniet ik van de mooie herinneringen en van een map met veel kaarten en brieven voor in het vliegtuig:-).

Dank jullie wel!!

De laatste paar weken is er veel gebeurd, langzaamaan vielen alle stukjes samen en zo heb ik afgelopen maandag mijn vliegticket naar Azië geboekt. Ik kan beginnen met de laatste voorbereidingen en mag met een nieuwe fase in mijn leven beginnen. In Azië een taal gaan studeren, me in de cultuur en gewoontes van de mensen daar verdiepen en dan aan het werk gaan. Het is iets wat nog ver weg lijkt, maar waar ik al zo lang mee bezig ben en waar ik steeds meer naar toe ben gegroeid.

De laatste weken in Nederland (voorlopig dan) zijn aangebroken, de tijd van afscheid nemen is weer gekomen. De komende maand zal een periode zijn van terugkijken op veel mooie momenten, dankbaar zijn voor zoveel bijzondere dingen die zijn gebeurd, maar ook vooruitzien naar de periode die komen gaat.

Nog een paar weken genieten van veel bekende mensen om me heen, nog een paar weken genieten van een bruine boterham met kaas en aardappels, nog een paar weken genieten van de rust van het leven in een kleine stad, nog een paar weken genieten van mijn fiets, nog een paar weken genieten dat ik ‘normaal’ Nederlands kan praten, nog een paar weken genieten van die heerlijke stroopwafels.

Nog eventjes…